Skip to main content

Pay back to society

 થોડા સમય પહેલા ચુડા ખાતે એક મિટિંગ નું આયોજન કરવામાં આવેલુ હતું, એટલે મને કોઈકે વાત કરી કે આપડી વણકર સમાજની મિટિંગ છે આવજે!!  જોકે પેલા તો મને તેમા જવાનો રસ ન હતો કેમ કે હું આંબેડકરવાદી વિચારધારામા માનવા વાળો માણસ છું,  એટલે સમગ્ર બહુજન સમાજને સાથે લઈને ચાલવામાં માનું છું એટલે ખાલી વણકરસમાજની મિટિંગ હોય તો કેમ જવું? 


પણ પછી મારા પપ્પાનો ફોન આવ્યો કે વાડીમા મિટિંગ છે 4 વાગ્યે તું આવજે,  

એટલે પછી મેં મારા પોતાના વિચારો થોડા બાજુમા રાખ્યા અને મેં મિટિંગમા જવાનું નક્કી કર્યુ.  


કેમ કે ભલે ખાલી વણકર સમાજ હોય પણ એક સારા કામ માટે ભેગું થવાનું છે ને!   એક નવી જાગૃતી તરફ઼ સમાજને આગલ લઇ જવાનો છે,  સારી પ્રવુતિ કરવાની છે એટલે હું મિટિંગ મા ગયો..


રાજુભાઈ એન્કર તરીકે બધુ સમજાવતા હતા, ટ્રસ્ટ વિશે, ટ્રસ્ટ ની કામગીરી વિશે,  ખર્ચા વગેરે વિશે વાત કરતા હતા. અને પછી એક બે લોકોએ ટ્રસ્ટમા પૈસા લખવાની શરૂઆત કરી અને પછી બીજા લોકો પણ પોતાની ઈચ્છાશક્તિ મુજબ પૈસા લખાવા લાગ્યા,  મારા પપ્પાએ પણ અમુક રકમ લખાવી, સારૂ કેવાય. 


ઘણા લોકો એમા એવી પણ વાતો કરતા હતા કે અમુક લોકો તો નાસ્તો કરવા જ આવ્યા છે કાઇ લખાવશે નહિ,  તો કદાચ એમને મજૂરી કામ કે નાનો ધંધો કરતા હોય તો પૈસા ન લખાવે તો ચાલે એમા કાઇ વાંધો નહિ એવી વાત ન કરાય એ લોકો સમાજની એકતા માટે મિટિંગમા આવ્યા એ જ મહત્વનું કેવાય,  મતલબ કે એમને વિચારધારા કે મિશન વિશે થોડી ખબર તો છે ને એ જ ઘણું કેવાય ,  સારુ કેવાય. 



પછી કામ આગલ ચાલતું હતું ને રાજુભાઈએ બધા આગળ વાત રજૂ કરી કે'સમાજ આગળ આવે એના માટે, કે આ ટ્રસ્ટએ કેમ કામ કરવું,  આગળ શુ કરવું વગેરે માટે કોઈ સજેસન હોય અને પોતાના અભિપ્રાયો હોય તો જણાવો???? 


જોકે 40 આજુબાજુ લોકો બેઠા હતા પણ કોઈ કાઇ બોલ્યુ નહિ.  


મારી ઈચ્છા હતી કે હું બોલુ,  અને આમ યુવાન તરીકે આપડે આપડા સમાજ મા તો વિચારો રજૂ કરવા જ જોઈએ. 


એટલે મેં રાજુભાઈ ને બોલાવીને કીધૂ કે તમે વાત કરી કે આ પૈસા આપડે એજ્યુકેશન અને શિક્ષણમા વાપરવાના  છે,  


તો મારુ કેવું એમ છે કે સમાજની એક પર્સનલ લાઇબ્રેરી બનાવો અને અત્યારે સ્પર્ધાત્મક પરીક્ષાનો અત્યારે ક્રેઝ ચાલી રહ્યો છે તો સમાજ ના છોકરા છોકરીઓ માટે આવા ક્લાસ ચાલુ કરો. (આવુ બીજી સમાજ કરે છે એટલે કિધૂ) . 


મારો વિચાર તો બધાને ગમ્યો પણ રાજુભાઈ એ કિધુ એના માટે મોટું ફ઼ન્ડ જોઇએ પૈસા જોઇએ અને તે આપડી પાસે નથી.. 


આ વાત કહેતા એમને પણ થોડું અલગ લાગ્યુ હશે અને મને પણ ન ગમ્યુ..   જોકે આ જ વાસ્તવિકતા છે,  અને વાત પણ સાચી છે કેમ કે ટ્રસ્ટ હજુ હમણા જ બનાવ્યુ તો પૈસા ન હોય એ સ્વાભાવિક છે,  અને આપડી જેવા પછાત સમાજ ની ગણી શકાયને તો ઘણી સમસ્યા છે જેમાં એક આ પૈસાનો અભાવ. 


છાપામા વાચીએ તો પટેલ સમાજે ખોડલધામ ઉભુ કરવાનું છે તો પટેલો બધા પૈસાનો વરસાદ કરે,  અમદાવાદ મા છોકરાઓ ને ભણવા માટે સરદાર ધામ  ઉભુ કરવાનું હોય તો પણ લાખો, કરોડો રૂપિયા મિનિટોમા ભેગા થઇ જાય.. 


એના માટે એવુ નથી કે એ લોકો પૈસાદાર છે ,  એમની પાસે પૈસા છે, એવુ જરાય નથી.  

પણ એમને ખબર છે કે આપડે આપડા સમાજ ને આગળ લાવવાનો છે એટલે નાનામા નાનો માણસ અને મોટામા મોટો માણસ પણ એમા પૈસા લખાવશે..


જ્યારે આપડે બને છે એવુ કે સમાજના જે લોકો પૈસાવાળા બની જાય, થોડા પૈસા હાથમાં આવી જાય એટલે સમાજ ને ભૂલી જાય, પોતે કાઈક મોટા સવર્ણ જાતિ માથી હોય એવુ વર્તન કરવા લાગે,  એટલે એમને સમાજના કોઈ કામમા રસ હોતો નથી.  અને બને એવુ કે ત્યાથી જે પૈસા આવવા જોઇએ એ આવતા નથી.. 


ખાલી એમ કહો ને કે તમારે મહિને 20000 પગાર હોય અને તમારે વર્ષમા એક વાર ખાલી 500 રૂપિયા આપવાના થાય તો એ પણ સમાજ મા ન આપી શકો.  


સમાજ મા કે ટ્રસ્ટમા કાઇ આપવાનું થાય એટલે બધાને ઘા વાગે.. એ લોકો કાઇ સપોર્ટ કરે નહિ અને આમ અ

આપડો સમાજ પાછળ રહી જાય.. 



હવે ગરીબ લોકોની વાત કરુ, એમની પાસે તમે પૈસા ની વાત કરો એટલે એ કહેશે અમારી પાસે નથી અમારે ખાવાનું જ માન્ડ પુરુ થાય છે,  તમે મોટા લોકો પાસે જાવ અમારી એટલી આવક નથી. 


જ્યારે એ જ લોકો મંદિરમા નારીયેળ ચડાવાનું હોય,  માંડવા કરવાના હોય,  મંદિરે પૈસા મૂકવાના હોય ત્યારે એમની પાસે પૈસા નીકળશે પણ સમાજ ના કામ મા 10 રૂપિયા આપવાના થાય એટલે એમની પાસે નહિ નીકળે. 


હું આજે સાળંગપૂર ફ઼રવા ગયેલો તો બપોરે બેઠા બેઠા જોતો હતો કે આવડી મોટી જગ્યા છે, આવડી મોટી બિલ્ડિંગ છે, આવડુ મોટું મંદિર,  આવી સારી વ્યવસ્થા છે,  તો આ લોકો પાસે આટલા પૈસા ક્યાથી આવતા હશે??   કે આવી વ્યવયથા ને ચાલવા માટે તો ઘણું ફ઼ન્ડ જોઇએ..  અને પછી થોડું મનોમંથન કર્યુ તો સમજાણુ કે આડા દિવસે પણ આ મંદિરમા ઓછા મા ઓછા 2000 લોકો આવે છે દર્શન માટે, એમાથી ગરીબમા ગરીબ હશે એ પણ 10 રૂપિયા તો મૂકવાનો જ છે.. એટલે આપડે રેન્ડમ 10 નો આકડો લઇએ તો 10 ×2000= 20,000 ની રોજની આવક થાય. બોલો રોજના 20 હજારની આવક!!! અને જે મોટા લોકો જે 500 ને 1100 ચડાવતા હશે એ તો અલગ જ ગણવાના,  પછી થાય જ ને આવી મોટી વ્યવસ્થા.. 


એમ આપડા ગરીબમા ગરીબ વ્યક્તિએ ઓછા મા ઓછા 10 રૂપિયા તો સમાજ મા આપવા જ જોઇએ. 


અને આ પૈસા પણ તમારી પાછળ કે તમારા કોઈ ભાઈ પાછળ જ વાપરવાના છે ને.. જો આવુ વિચારસોં તો જ મિશન આગળ વધશે.. 



અને જે લોકો જાગ્રુત છે એમને આ પૈસાવાળા લોકો સુધી આ વાત પહોચાડવી જોઈએ કે તમે પણ

 પે- બેક-ટુ સોસાયટી અંતરગત કાઈક પૈસા લખાવો બાબાસાહેબના નામે.. 

કેમ કે બાબાસાહેબ હતા એટલે આપડે આમ ફ઼રી શકીએ , નોકરી કરી શકીએ, સારુ જીવન જીવી શકીએ,  નકર ક્યાય ગામ બહાર ઉકરડા ખોલતા હોત.  બાબાસાહેબ ન આવ્યા હોત તો શુ હાલત હોત આપડી એના વિશે ક્યારેક વિચારજો.. 


એટલે બની શકે તો pay-back-to-socity અંતર્ગત કાઈક ફ઼ાળો આપવો જેથી કરીને આપડો નાનો સમાજ પણ આગળ આવી શકે.. 



Anand J vora.. 

Chuda

Thank you

Comments

Popular posts from this blog

સ્ત્રી પુરુષ વચ્ચેના સબંધ

 થોડા સમય પહેલાની વાત છે. એક પતિ પત્ની રસ્તામાં જઈ રહ્યા હતા, હું તેમની પાછળ ચાલી રહ્યો હતો.  એમને જોઈ એવુ લાગ્યુ કે હજુ નવા જ લગ્ન થયા હશે!   બંને માથી જે બહેન હતા એ થોડા ખુશ મિજાજ માં હતા અને તેમના પતિ સાથે હસી હસી ને વાત કરતા કરતા ચાલતા હતા, નવા લગ્ન હોય એટલે કદાચ તે બહેન ખુશ હશે.  હજુ બહેન બોલતા જ હતા ત્યા પેલા ભાઈ ને ગુસ્સોં આવ્યો ને અચાનક તે બોલ્યો ચૂપ ચાપ હાલી આવ ને.. નકર બે જાપટ કાન નીચે નાખું છું!! ક્યારની શેખ સલી જેમ દાત કાઢેશ,,, મૂંગી હાલી નથી એકતી.  એટલે તે બહેન એકદમ ચૂપ થઇ ગયા અને સાથે ચાલવા લાગ્યા.  મે આ દ્રશ્ય જોયુ તો મને થોડું અલગ લાગ્યુ,ન ગમ્યુ કે "શું આ જમાના માં પણ એક સ્ત્રીને આવી રીતે ગુલામ જ રેવાનું? બીકમાં જ રેવાનુ?" લગ્ન થયા મતલબ કે એને કોઈની ગુલામી કરવાની??  બીક માં રહેવાનું??  કદાચ વાંક હોય અને એ ભાઈ બોલ્યો હોત તો થોડું એવુ ન લાગેત.  પણ એવુ તો કાઇ હતું નહિ નવા લગ્ન હતા અને તે બહેન થોડા ખુશ હતા એને એમા પણ આવુ સાંભળવાનું???  (આ પોસ્ટ વાંચ્યા પછી ઘણા પુરુષ મિત્રોને એમ થયુ હશે કે /એ ભાઈ બરોબર છે એવો થોડો દાબ તો ...

Ias ni tayari

 મને બહુ મોડા ખબર પડી કે IAS કે  PCS ની તૈયારી કરવી હોય તો એના માટે દિલ્હી જવું પડે, લિબર્ટીના કેટલાક ફેકલ્ટી પાસે જાણેલું ત્યારે ખબર પડી કે આવુ પણ કાઇક હોય છે. અને લાસ્ટ "12 ફેંઇલ" બુક વાંચી અને ASPIRENT વેબ સિરિજ જોઈ પછી ખબર પડી કે ત્યા માહોલ કેવો હોય છે તૈયારી માટેનો... ખરેખર મજા આવે ભણવાની. એને એમા પણ ડો. વિકાસ દિવ્યકીર્તિ સાહેબ જેવા વ્યક્તિ પાસે ભણવાનું હોય એટલે એ વાત જ કાઇક અલગ હોય.. જોકે હવે તો બહુ મોડુ થઈ ગયુ હવે તો ત્યા ન જઈ શકાય કેમ કે હવે તો ઉમર કમાવાની થઈ, પણ આ એક વસ્તુ કે આ તૈયારી કરવા માટે દિલ્હી જવું એ વાત એક સ્વપ્ન જ રહી ગઈ. ડો. વિકાસ દિવ્યકીર્તિ સાહેબ એક એવુ વ્યક્તિત્વ કે એમને કલાકો બેસીને સાંભળી શકાય, આમ, કંટાળો જ નો આવે,  સાહેબ કોઈ પણ ટોપિક હોય એટલી મસ્ત રીતે સમજાવે કે તરત જ મગજમાં ઉતરી જાય, ભણાવવાની સ્ટાઇલ પણ એવી કે મજા સાંભળવાની મજા આવે..

સુધા મૂર્તિ નાં પુસ્તક નો અંશ

આજે સવાર-સવારમાં એક બૂક વાંચતો હતો. જાણિતા લેખીકા , સમાજસેવિકા , અને શિક્ષણશાશ્ત્રી એવા સુધામુર્તિની ઘણી ક્રુતિઓ માંની એક એવી ક્રુતિ BAHUT KHCU HOTA HAI નો એક આર્ટીકલ વાચ્યોં. તેમણે ખુબ સરસ વાત કરી.          તેઓ કહે છે ,, કે ’ સ્વપ્ના જોવા એ સારી વાત છે , પરંતુ તેને વાસ્તવિક્તામાં ચરિતાર્થ કરવા વધારે અગત્યના છે. મને ટિસ્કો ના ચેરમેન જે.જે.ઇરાની ના શબ્દો યાદ આવ્યા . તે કહેતા કે કાર્ય વગરનું સ્વપ્ન માત્ર સ્વપ્ન જ રહે છે , પરંતુ જ્યારે સ્વપ્ન અને કાર્યબન્ને સાથે મળે ત્યારે દુનિયા બદલી શકાય છે.         આ માટે તેમને એક નાના એવા ૧૨ વર્ષ ના બાળક જે તેની માતા ને કાર્યમાં મદદ કરતો તેનો ઉલ્લેખ કર્યો છે.તેઓ તેનાથી ઇમ્પ્રેસ્સ થયા.   અને પુછ્યું કે તું કેટલા કમાય છે રોજના પરંતુ આ પ્રશ્નને લઇને તેના ઉત્સાહમાં જરાપણ પરિવર્તન ન આવ્યું અને તેણે કીધું માત્ર પાંચથી દસ રુપિયા ત્યાં તેણિ એ કિધું બસ આટ્લા જ ,, તેણે કિધું મેડ્મ નહી કમાવાની દ્રસ્ટીએ તો બહુમોટી રકમ કહેવાયને મતલબ કે ટીપેટીપે જ સરોવર ભરાય.   ...